فرآیند بازرسی ورودی سنتی در مقابل بازرسی بصری

1. متکی به بازرسی بصری دستی و ابزارهایی مانند کولیس/میکرومتر است؛ بازرسی هر دسته به مدت طولانی زمان می‌برد و به راحتی تحت تأثیر شرایط کارکنان قرار می‌گیرد.

2. تحت تأثیر قابل توجه تجربه بازرس، سطح خستگی و قضاوت ذهنی قرار دارد که منجر به بازرسی‌های از قلم افتاده یا نادرست می‌شود؛ دقت به شدت به سطح مهارت فردی بستگی دارد.

3. نتایج بازرسی عمدتاً روی کاغذ ثبت می‌شوند، به همین دلیل داده‌ها پراکنده بوده و تجمیع آنها دشوار است؛ ردیابی مستلزم بررسی جداگانه هر سند است که تحلیل سریع روندهای کیفیت را غیرممکن می‌سازد.

1. با استفاده از دوربین‌ها و الگوریتم‌ها، تصاویر به سرعت ثبت می‌شوند و در عرض چند میلی‌ثانیه بازرسی‌های چندبعدی از جمله ابعاد و ظاهر انجام می‌شود، امکان عملیات مداوم 24 ساعته فراهم می‌آید و کارایی 5 تا 10 برابر بهبود می‌یابد.

2. دقت مکان‌یابی مکرر به سطح میکرون می‌رسد، که کاملاً مطابق با استانداردهای از پیش تعیین‌شده الگوریتم بوده و بدون سوگیری ذهنی، سازگاری تقریباً 100 درصدی را فراهم می‌کند.

3. به‌صورت خودکار داده‌های بازرسی هر دسته (شامل تصاویر، ابعاد و وضعیت قبولی/رد شدن) ذخیره می‌شوند، امکان آمار لحظه‌ای، تحلیل روند و ردیابی سریع را فراهم می‌آورد و به بهینه‌سازی کیفیت زنجیره تأمین کمک می‌کند.